Άτακτες σκέψεις ενός CFO

Το crisis management στο ποδόσφαιρο

Άτακτες σκέψεις ενός CFO

Όλοι γνωρίζουμε ότι οι εταιρείες έντασης όπως αυτές του ποδοσφαίρου, ειδικά εδώ στην ελλάδα διέπονται από έντονο συστημικό ρίσκο.
Το ότι στις κερκίδες κ στα τερέν μιλάει ο αδένας είναι γνωστό με όσους ασχολούνται με το αντικείμενο παγκοσμίως. Το να μιλάει ο αδένας δεν είναι κάτι δαιμονικό, είναι κάτι φυσιολογικό γι’αυτούς που έχουν ασχοληθεί στενά με το ποδόσφαιρο.

Άρα θα περάσω κατευθείαν σε αυτούς που έχουν την επιστασία της διαχείρισης του ποδοσφαιρικού project management.
Τα πρώτα βήματα θα πρέπει να είναι η υιοθέτηση μιας κοινής γλώσσας διαχείρισης έργων. Δεν έχει κανένα νόημα να αρχίσουν κάποιοι συνεργάτες του διοικητικού σχήματος να μιλάνε για διαγράμματα παρακολούθησης EVM των έργων, αν πρώτα δεν καθορίσουν τους ανάλογους διαύλους επικοινωνίας, με όλους αυτούς που συνθέτουν την πανιώνια οικογένεια.

Άρα παράλληλα με την ανάπτυξη των διαδικασιών διαχείρισης έργων, πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες οργανωτικές δομές μέσα στην εταιρεία, οι οποίες θα υποστηρίξουν διαδικασίες π.χ. η δημιουργία μίας ομάδας Διαχείρισης ενημέρωσης με όλους αυτούς που ασχολούνται με τον σύλλογο. Κάτι τέτοιο θα είχε ευεργετικό αποτέλεσμα, μιας κ θα είχαμε αποφύγει την ενημέρωση από ψιθύρους, τις εικασίες κ γενικά όλα αυτά που κάνουν τον αδένα να ξεχειλίσει.

Όταν λοιπόν βλέπεις ότι τα πράγματα που είχαμε υπολογίσει δεν μας βγήκαν, δεν τρέχει κ τίποτα ρε αδελφέ, θα το πάμε ξανά από την αρχή, γιατί κάναμε λάθη. Και παίρνω την απόφαση να τα αλλάξω τώρα που θα έχουν μικρότερες συνέπειες, παρά μετά που ίσως να μου δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα.
Αυτή την κατάσταση, αυτή την αναπροσαρμογή πλάνων όμως θα πρέπει να βρω τους διαύλους εκείνους να την μεταφέρω με κατανοητό τρόπο, στους ευρύτερα συνεργάτες μου. Στην συγκεκριμένη περίπτωση στους οργανωμένους κ μη φίλους του συλλόγου. ΕΓΚΑΙΡΑ κ ΚΑΤΑΝΟΗΤΑ. Αν είχε συμβεί αυτό τότε είμαι βέβαιος, ότι αυτή τη στιγμή δεν θα είχαμε καταστάσεις κορνέ, να συζητήσουμε.

Άρα πριν αρχίσουμε την αμφισβήτηση της διαφορετικότητας, από τα παιδιά που ακολουθούν την ομάδα και στου βοδιού το κέρατο, καλύτερα να ψάξουμε τι δεν κάναμε σωστά εμείς οι ίδιοι. Διότι αν είχαμε επιλέξει κάποια διαφορετική επικοινωνία με τα δικά μας παιδιά, ίσως να είχαμε ανακαλύψει ότι δεν διαθέτουν μόνο αδένες, αλλά λογική κ φιλότιμο.

Συζητήστε το στο forum [0 replies]

Διαρκής απαξίωση των πολιτιστικών συμβόλων της Σμύρνης

Άτακτες σκέψεις ενός CFO

Όσες χώρες και πόλεις ανά τον κόσμο κ αν έχω επισκεφθεί, αυτό που έχω παρατηρήσει είναι η τάση των ανθρώπων κ των τοπικών φορέων να με ενημερώσουν με υπερηφάνεια, για διάφορους θεσμούς, οικοδομήματα, συλλόγους που επιδεικνύουν μία πολιτιστική ή αθλητική ακολουθία.

Με βαθύτατη θλίψη παρατηρώ ότι για τα δικά μας δυστυχώς δεν έχουμε μία παρόμοια εποικοδομητική προσέγγιση. Ένας ψύχραιμος παρατηρητής αυτό που θα διακρίνει είναι μία μυωπική αντίληψη για θέματα που άλλοι πληθυσμοί τα έχουν ήδη εξελίξει σε κεφάλαια κοινωνικής και πολιτιστικής προστιθέμενης αξίας για τους τόπους τους.

Αλήθεια δεν μπορώ να δώσω καμία εξήγηση σε αυτό όσο κι αν έχω προσπαθήσει. Ή οι άλλοι αγαπάνε περισσότερο τις δημόσιες κληρονομιές τους ή εμείς είμαστε απλά κατσαπλιάδες.

Ο Πανιώνιος Γ.Σ. κοντά στα 120 χρόνια ιστορίας του, αναπτύσσει 14 ολυμπιακά αθλήματα και έχει περίπου 3.500 αθλητές.

Αντί όλοι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι φορείς (διοικήσεις συλλόγου, αθλητές, δημοτική αρχή, πολιτιστικοί σύλλογοι, κρατικοί οργανισμοί, σύλλογοι φίλων του συλλόγου, κάτοικοι) να σκύψουν με δημιουργικότητα και όραμα πάνω από τα θέματα του συλλόγου και της πόλης (αμφίδρομη υπόσταση, μιας και αποτελεί αθλητικό – πολιτιστικό μνημείο σύμβολο, αν δεν έχουν καταλάβει κάποιοι), αυτό που παρατηρούμε είναι μία στείρα ψευδοθεωρητική ψηλάφηση του όλου θέματος.

Και ενώ στο 2009 περίμενα να ακούω για ανάπτυξη φόρουμ διαρκούς ανταλλαγής ιδεών, προτάσεων, μελετών, αισιοδοξίας, δημιουργικότητας, ώστε να δούμε να υλοποιείται το μεγαλύτερο έργο στην ιστορία της Πόλης της Ν. Σμύρνης, δυστυχώς αυτό που νιώθω είναι κάτι από Ναμίμπια.

Αντί να συζητάμε για επανεξέταση ανακατασκευής του δημοτικού κλειστού της Αρτάκης με μια πιο σύγχρονη πολυλειτουργική και αρχιτεκτονική προοπτική, αντί να αναλύουμε αντισταθμιστικά έργα στα πέριξ του νέου σταδίου της πόλης, αντί να εξετάζουμε με ποιο τρόπο θα εξασφαλίσουμε επιπλέον εγκαταστάσεις για τον ερασιτέχνη μας στην περιοχή του παραλιακής ζώνης (π.χ. ελληνικό), αντί να καταθέτουμε προτάσεις διασυλλογικής συνεργασίας αθλητικών σωματείων της περιοχής μας, αντί να απαιτούμαι ίδρυση ενός αθλητικού – πολιτιστικού ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ κινήματος που θα διαιωνίσουμε αξίες κ πρότυπα σε παγκόσμια εμβέλεια, αντί να υπάρχουν ημερίδες με θέμα τη λειτουργία στο μέλλον αθλητικών δημόσιων σχολείων στην Ν. Σμύρνη, αντί να συνεργαστούν όλοι οι φορείς ώστε να ζήσουμε την αναβίωση και καθιέρωση των ιωνικών αγώνων, αντί να συζητάμε τους 3.500 αθλητές πως θα τους κάνουμε 5.000, όλοι οι κοινωνικοί φορείς περιορίζονται στο να αρκούνται σε μία μίζερη και αναχρονιστική συμπεριφορά, που ως αποτέλεσμα έχει την κοινωνική αδράνεια, την καλλιέργεια λαϊκών ψυχώσεων κ ψευδαισθήσεων, την μονοπώληση της δημόσιας ζωής από τους κοινωνικούς σκανδαλοθήρες.

Τώρα τελευταία σκέφτομαι να πάω στην Αφρική, που είναι πίσω, μήπως κ πάω μπροστά.

Εξετάζοντας κάποια μοντέλα αθλητικών συλλόγων από την χώρα των Βάσκων και της Καταλονίας αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε και στον ευρύτερο χώρο του ιστορικού να συσταθεί ένα πολιτιστικό – φιλανθρωπικό ίδρυμα. Προσωπικά διακρίνω ένα κενό στην αντιπροσώπευση στην ελλαδική επικράτεια, σε αυτό που λέγεται Ιωνικός αθλητικός – πολιτιστικός χώρος. Ξεκαθαρίζω εξ αρχής ότι η μοναδική του διαφορά με τα ισπανικά μοντέλα θα είναι η μη συσχέτισή του με τα διοικητικά του συλλόγου.

Με την ύπαρξη ενός μοναδικού για τα ελληνικά δεδομένα φορέα δεν θα μπορούσαμε να επαναπροσδιορίσουμε την υπόσταση του Πανιώνιου Γ.Σ. ?

Δεν θα βοηθούσε στο να δώσει λύση την επικοινωνιακή εσωστρέφεια του συλλόγου?

Δεν θα μπορούσε να κινητοποιήσει προς όφελος του Συλλόγου κοινωνικές ομάδες, που αυτή τη στιγμή δεν είναι σε θέση να εκμεταλλευτεί?

Δεν θα αναθεωρούσε τη σχέση του με την πόλη της Νέας Σμύρνης, αλλά και τη συνεργασία του με ομόριζους συλλόγους (όχι αποκλειστικά αθλητικούς) ανά την χώρα?

Δεν θα αντικατοπτρίζει μία αναβαθμισμένη κοινότητα, που να αποτελέσει μία αστείρευτη πηγή δράσης και ενέργειας?

Δεν θα μπορούσε να γίνει μία θερμοκοιτίδα ιδεών?

Δεν θα είναι ένα σπουδαίο εργαλείο στους μηχανισμούς του Συλλόγου για διάδοση του Πανιωνισμού?

Θα μπορούσα να το αναπτύξω όσο δεν πηγαίνει, αλλά με ενδιαφέρει να διαβάσω την άποψή σας περισσότερο για το θέμα.

Συζητήστε το στο forum [0 replies]

Super League - η Ελληνική ιδιαιτερότητα κ ο Ιστορικός

Άτακτες σκέψεις ενός CFO

Όσο κι αν έψαξα και ρώτησα, δεν κατάφερα να βρω καμία μελέτη κάποιου πανεπιστημιακού οργανισμού της χώρας για τις επιπτώσεις της κρίσης στον χώρο του ποδοσφαίρου. Αντίθετα με τους αντίστοιχους της Τουρκίας που έως τώρα έχω βρει δύο και μάλιστα μεταφρασμένους στα Αγγλικά (ταλανίζονται με την υπόθεση μιας εταιρείας διαχείρισης επενδύσεων - Galatasary Sportif - που είχε συσταθεί στο Λονδίνο). Οι περισσότερες υποθέσεις έχουν γίνει μπακαλίστικα από διάφορους δημοσιογράφους οι οποίοι δεν έχουν ιδέα το τι θα επακολουθήσει στη χώρα τα επόμενα πέντε χρόνια. Στο ίδιο μήκος κύματος βέβαια κινείται και η γραμματεία αθλητισμού.

Οι σύλλογοι της χώρας μας, ως επί το πλείστον, εφαρμόζουν το διοικητικό μοντέλο της παλαιάς φυλής ιδιοκτητών ποδοσφαιρικών ομάδων . Αυτό το αναχρονιστικό πλαίσιο έως αυτή τη στιγμή έχει διατηρήσει φαινομενικά αδιατάραχτη την παραδοσιακή ισορροπία του ελληνικού πρωταθλήματος. Οι ποδοσφαιρικοί ταγοί της χώρας υπό τη "δαμόκλειο σπάθη" της οικονομικής κρίσης, πιστεύουν βλακωδώς ότι αυτό το σύστημα λειτουργίας είναι πιθανό να αποβεί θετικό μακροπρόθεσμα. Προφανώς είναι θιασώτες του νόμου της αδράνειας.

Και αυτό φυσικά θα συμβεί στην περίπτωση που τα έσοδα από τα τηλεοπτικά θα αρχίσουν να ρέουν στα ταμία των Παε. Θέλω να προσέξουμε αυτό το σημείο λίγο παραπάνω. Δεν αρκεί η ολοκλήρωση της συμφωνίας αλλά η μέχρι τέλους διεκπεραίωση της σύμβασης. Γιατί αυτοί που έχουν αναλάβει την σύνθεσή της (τραπεζικούς δανεισμούς κ.τ.λ.) λίγο πολύ θα την ολοκληρώσουν. Το θέμα είναι αν οι χορηγοί που θα εμπλουτίσουν με κεφάλαια τις διάφορες διαφημιστικές ζώνες, θα είναι σε θέση να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους στο μέλλον . Κλείνω σε αυτό το σημείο χωρίς να επεκταθώ περισσότερο και απλά διερωτώμαι αν υπάρχει risk management σε περίπτωση που παρουσιασθεί μία αρρυθμία στην αλυσίδα (όργανο Super League – όργανο τηλεοπτικών εταιριών – group διαχείρισης διαφημιστικών ζωνών – χορηγοί, διαφορετικά γύρω στα 140 εκατ. είναι αρκετά για να ζήσουν το ποδοσφαιράκι μας).

Αν ξαναρίξουμε λοιπόν μία ματιά σε όλες τις προηγούμενες ενότητες που παρουσιάσθηκαν διάφορες περιπτώσεις συλλόγων της Ευρώπης, θα προσέξουμε ότι διακρίνουμε ουσιαστικά 3 σχολές - πρότυπα οικονομικοτεχνικής προσέγγισης από τις διοικήσεις των ομάδων. Γράφω σχολές γιατί μοντέλα υπάρχουν διαφορετικά ακόμη και από συλλόγους της ίδιας σχολής – εθνικότητας. Όχι βέβαια ότι δεν υπήρξαν σε πρωταθλήματα ίδιας σχολής, περιπτώσεις υιοθέτησης πρακτικών μίας διαφορετικής από την χώρα τους σχολής – πρότυπο(παγκοσμιοποίησης γαρ). Αυτό έγινε όταν η εκάστοτε διοίκηση είχε τη βούληση αλλά και τη δυνατότητα να πράξει κάτι τέτοιο μιας και η νομοθεσία (φορολογίας, διαχείρισης ιδιοκτησίας, οικονομικής δομής, διαφέρουν από χώρα σε χώρα). Π.χ. στη Γαλλία ένας σύλλογος ο οποίος αγωνίζεται σε ένα δημοτικό στάδιο δεν έχει τη δυνατότητα να συνάψει ένα τραπεζικό δάνειο ή ακόμη και να βάλει πωλητήριο στο γήπεδό του όπως στην περίπτωση της Αθλέτικο Μαδρίτης (τι ειρωνεία τον Πάντιτς λες και τον κυνηγάει το οικονομικό πρόβλημα παντού).

Άρα ο Πανιώνιος αν θέλει να αποκτήσει αρχικά τεχνογνωσία που θα του προσδώσει στο μέλλον κάποια πλεονεκτήματα στην ορθή αντιμετώπιση του εγχώριου ανταγωνισμού, θα πρέπει να μελετήσει χαρακτηριστικές περιπτώσεις και από τα 3 μοντέλα των ανάλογων ευρωπαϊκών σχολών, τόσο του μεγαλύτερου μεγέθους από αυτόν, όσο και αυτών που είναι πάνω κάτω στο ίδιο επίπεδο. Να μελετήσει τι έτρεξε σωστά και τι πήγε λάθος. Ποιες μεθόδους χρησιμοποίησε και επικράτησε για μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο το αγγλοσαξονικό μοντέλο διοίκησης και τι συνέπειες από τα λάθη του έχει να αντιμετωπίσει από εδώ και πέρα. Υπήρχαν διαφοροποιήσεις στην υιοθέτηση αυτών των τεχνοτροπιών διοίκησης από κάποιους βρετανικούς συλλόγους και αν ναι ποιοι είναι αυτοί, και τι τους ώθησε στο να μην επιλέξουν την διαδεδομένη στα μέρη τους αμερικάνικη φιλοσοφία διοίκησης εταιριών αθλητικού θεάματος. Με την ίδια σκεπτικότητα ας παρατηρήσει και περιπτώσεις από την ισπανική σχολή, που βάση των οικονομικών αποτελεσμάτων βαδίζει χέρι χέρι με τους αγγλοσάξονες. Αν και οι ισπανικοί σύλλογοι έχουν διαφορετικά διοικητικά πρότυπα με τις αντίστοιχες βρετανικές (διοίκηση λαϊκής βάσης, ιδρύματα πίσω από τους συλλόγους – Barca – συμμετοχή δημοτικών αρχών – πολιτικές εθνικές ιδιαιτερότητες, εγχώριοι επιχειρηματίες – ιδιοκτήτες). Με το ίδιο ενδιαφέρον και προσεκτικότητα θα πρέπει να εξετασθούν και τα ομολογουμένως επιτυχημένα μοντέλα των υπόλοιπων δύο μεγάλων ευρωπαϊκών σχολών (γερμανικό, γαλλικό). Τώρα που επικράτησαν οικονομικά θα καταφέρουν να επικρατήσουν και αγωνιστικά?

Στο μέλλον θα προσπαθήσω να παρουσιάσω ποια από αυτά τα θετικά ίσως να μπορούσαμε να τα προσαρμόσουμε στα ελληνικά δεδομένα, που ίσως και να έδιναν στον ιστορικό καταλυτικά μεθοδικά εργαλεία που θα τον βοηθούσαν στην επίτευξη των στόχων του (γηπεδικό, δήμος, ανταγωνιστές, αύξηση fanbase, θερμοκοιτίδες ακαδημιών, κινητοποίηση προς όφελος του κοινωνικών ομάδων κ.τ.λ.). Επίσης θα κάνουμε μία ανάλυση για τον λόγο που απέτυχε η κίνηση Νικολαΐδη, γιατί η διοίκηση Ζαγοράκη παίζει από φέτος τα ρέστα της, κάνοντας οικονομικές υπερβάσεις σε έναν ήδη φλεγόμενο ισολογισμό, που ίσως σε άλλη χώρα να ήταν κάτω από δικαστική διαχείριση, μιας και φέτος πιστεύουν ότι ίσως κάνουν πραγματικότητα την κατάκτηση της 2ης θέσης που θα τους οδηγήσει στο CL, ποια θα είναι τα προβλήματα του μοντέλου Σκόρδα και το φάσμα της στασιμότητας που θα αντιμετωπίσει η ΠΑΕ Αρης, γιατί ο Πηλαδάκης βγάζει μαντήλι και μας χαιρετάει αφού η ΑΕΛ θα είναι 2 χρόνια πιο μπροστά από εμάς στον ανταγωνισμό.

Συζητήστε το στο forum [0 replies]

Τι λέει ο Πλατινί, η Uefa και η ΦΙΦΑ για όλα αυτά?

Άτακτες σκέψεις ενός CFO

Δύσκολες εποχές έρχονται για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, απόρροια της παγκόσμιας κρίσης. Αυτό υποστηρίζουν παράγοντες των κορυφαίων συλλόγων και οργανισμών, που παρακολούθησαν τις εργασίες της International Football Arena στο αρχηγείο της FIFA, στη Ζυρίχη.
Στο παρελθόν ο πρόεδρος της ΦΙΦΑ κ Μπλάτερ επέκρινε την «επιδρομή» ξένων επενδυτών στο αγγλικό ποδόσφαιρο, και αναφέρθηκε στην περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού της Ταϊλάνδης Τασκίν ο οποίος αγόρασε την ομάδα Μάντσεστερ Σίτι και στη συνέχεια την πούλησε στην βασιλική οικογένεια του Αμπού Ντάμπι. «Αυτή η περίπτωση πρέπει να μας ανησυχήσει. Πούλησε το σύλλογό του με την ευκολία που πουλάς ένα πουκάμισο. Είναι μεγάλο λάθος». Γι’ αυτό τον λόγο ο Μπλάτερ ζητούσε αυστηρότερους κανόνες για τους ξένους ιδιοκτήτες των συλλόγων τόσο στο ΗΒ όσο και αλλού στην ευρώπη. Χαρακτηριστικά τόνισε σε μια επίσκεψη του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο παρελθόν «Κάτι πρέπει να γίνει με αυτούς τους νέους ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών συλλόγων. Αυτές τις μέρες μπορεί κανείς να αγοράσει ένα σύλλογο τόσο εύκολα όσο μια ποδοσφαιρική φανέλα. Αυτό δεν αφορά μόνο την Αγγλία, όπου το πρόβλημα είναι σοβαρότερο. Αυτό θα εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. " Βέβαια δεν ήταν σε θέση να απαντήσει για το τι θα μπορούσε να γίνει ώστε να δοθεί μία λύση σε όλα αυτά. Ουσιαστικά είχε ρίξει το μπαλάκι στο ευρωκοινοβούλιο μιας και ήταν αρμόδια να ενεργήσει. Ο ίδιος υποστήριζε ότι θα έπρεπε να έχουν σύνδεση με την περιοχή πριν από την αγορά του συλλόγου. Επικαλέσθηκε μάλιστα μια ελβετική νομοθεσία αυτού του είδους, αλλά το μέτρο αυτό θα μπορούσε να αμφισβητηθεί στα βρετανικά δικαστήρια. Αυτό που θα επιδιώξει στο μέλλον να καθιερώσει είναι ο λεγόμενος κανόνας 6 συν 5 για κάθε ομάδα, στο πεδίο έξι συμπεριλαμβάνονται οι εγχώριοι ποδοσφαιριστές.

Ο Μπλάτερ δέχθηκε μάλιστα επίθεση από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Premiership τον κ. Richard Scudamore, ο οποίος του καταλόγισε ύποπτες διαθέσεις στα κίνητρά του, λέγοντας ότι πολλοί φθονούν το βρετανικό ποδόσφαιρο επειδή έχει την μεγαλύτερη ακροαματικότητα στον κόσμο.

Από την πλευρά του ο Μισέλ Πλατινί δεν έχει κρύψει την εχθρότητά του στο αγγλικό μοντέλο. Μάλιστα έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει την γαλλική προεδρία στην ευρωπαϊκή ένωση ώστε να επιβάλει ένα γαλλικού τύπου ρυθμιστικού συστήματος για τους βρετανικούς συλλόγους. Μάλιστα επικράτησε οργή στους μεγάλους του βρετανικού πρωταθλήματος όταν ανακάλυψαν ότι πίσω από αυτή την ρύθμιση δεν ήταν ο Γάλλος Πρόεδρος Nicolas Sarkozy ούτε ο υπουργός αθλητισμού της Γαλλίας Bernard Laporte, αλλά ο πρόεδρος της UEFA Μισέλ Πλατινί.
Το σχέδιο Πλατινί που υποστήριζε τη σύσταση ενός υπερεθνικού οργάνου στα πρότυπα της γαλλικής ρυθμιστικής αρχής (την Direction Nationale du Controle de Gestion (DCNG). Η συγκεκριμένη αρχή θα μπορούσε όπου χρειαζόταν να επιβάλλει πρόστιμα, να παγώσει μεταγραφές, ακόμη και να υποβιβάσει κατηγορία ομάδες. Αυτό θα ενεργοποιούταν όταν το χρέος ενός συλλόγου ήταν μεγάλο (π.χ. ΑΕΚ, ΠΑΟΚ) αφού αυτό ισοδυναμεί με εξαπάτηση. Και για να μην νομίζουμε οι ελληναράδες ότι τα Γαλλάκια τα λένε επίτηδες για τους άλλους, να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι αυτό το όργανο έχει στείλει στα γαλλικά δικαστήρια 76 περιπτώσεις από το 2002.

Τελικά η προσπάθεια του Πλατινί έπεσε στο κενό (σε μία περίοδο που δεν είχε επέλθει η παγκόσμια κρίση κ να φανούν τα τεράστια προβλήματα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο). Οι παράγοντες της ευρωπαϊκής ένωσης δικαιολογήθηκαν για την απόφασή τους ότι δεν θα μπορούσε να εφαρμοσθεί σε όλες τις χώρες μιας και υπήρχαν διαφορετικές δομές κεφαλαίων, τα διαφορετικά φορολογικά καθεστώτα, επιδοτήσεις και πολύ διαφορετικές δομές ιδιοκτησίας. Π.χ. οι σύλλογοι στην Αγγλία και την Ισπανία επειδή έχουν τα δικά τους γήπεδα είχαν το πλεονέκτημα του να μπορούν να δανεισθούν. Τι ειρωνεία σήμερα στην αρχή της παγκόσμιας κρίσης μία από τις ιδέες που έπεσαν για τα χρέη κάποιων ισπανικών ομάδων ήταν η πώληση των γηπεδικών τους εγκαταστάσεων. Ωστόσο, αναμφίβολα Πλατινί θα συνεχίσει την εκστρατεία με άλλα μέσα.

Βέβαια οι μεγάλοι αυτοί άντρες του ποδοσφαίρου αυτά τα λένε όταν οσμίστηκαν την καταστροφή που θα ερχόταν. Γιατί από την άλλη στο συνέδριο της UEFA στο Talin Εσθονίας έκανε το παν να πείσει τις ομάδες για ένα minimum αριθμό γηγενών παικτών. Σε αυτό θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του Florentino Perez, όταν είπε ότι ” ....δεν υπάρχει προηγούμενο χρηματοοικονομικό μοντέλο στην παγκόσμια αθλητική ιστορία που να είναι ικανό να φέρει 300 εκ.ευρώ έσοδα σε μία χρονιά.» .

Αλλά και όσον αφορά το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο που τώρα τρέχει ανεπιτυχώς να σώσει την κατάσταση, θα μπορούσε να έχει πάρει μέτρα πριν σκάσει η πληθωριστική βόμβα της υπόθεσης Bosman.
Δύσκολες εποχές έρχονται για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, απόρροια της παγκόσμιας κρίσης. Αυτό υποστηρίζουν παράγοντες των κορυφαίων συλλόγων και οργανισμών, που παρακολούθησαν τις εργασίες της International Football Arena στο αρχηγείο της FIFA, στη Ζυρίχη.
Στο παρελθόν ο πρόεδρος της ΦΙΦΑ κ Μπλάτερ επέκρινε την «επιδρομή» ξένων επενδυτών στο αγγλικό ποδόσφαιρο, και αναφέρθηκε στην περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού της Ταϊλάνδης Τασκίν ο οποίος αγόρασε την ομάδα Μάντσεστερ Σίτι και στη συνέχεια την πούλησε στην βασιλική οικογένεια του Αμπού Ντάμπι. «Αυτή η περίπτωση πρέπει να μας ανησυχήσει. Πούλησε το σύλλογό του με την ευκολία που πουλάς ένα πουκάμισο. Είναι μεγάλο λάθος». Γι’ αυτό τον λόγο ο Μπλάτερ ζητούσε αυστηρότερους κανόνες για τους ξένους ιδιοκτήτες των συλλόγων τόσο στο ΗΒ όσο και αλλού στην ευρώπη. Χαρακτηριστικά τόνισε σε μια επίσκεψη του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο παρελθόν «Κάτι πρέπει να γίνει με αυτούς τους νέους ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών συλλόγων. Αυτές τις μέρες μπορεί κανείς να αγοράσει ένα σύλλογο τόσο εύκολα όσο μια ποδοσφαιρική φανέλα. Αυτό δεν αφορά μόνο την Αγγλία, όπου το πρόβλημα είναι σοβαρότερο. Αυτό θα εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. " Βέβαια δεν ήταν σε θέση να απαντήσει για το τι θα μπορούσε να γίνει ώστε να δοθεί μία λύση σε όλα αυτά. Ουσιαστικά είχε ρίξει το μπαλάκι στο ευρωκοινοβούλιο μιας και ήταν αρμόδια να ενεργήσει. Ο ίδιος υποστήριζε ότι θα έπρεπε να έχουν σύνδεση με την περιοχή πριν από την αγορά του συλλόγου. Επικαλέσθηκε μάλιστα μια ελβετική νομοθεσία αυτού του είδους, αλλά το μέτρο αυτό θα μπορούσε να αμφισβητηθεί στα βρετανικά δικαστήρια. Αυτό που θα επιδιώξει στο μέλλον να καθιερώσει είναι ο λεγόμενος κανόνας 6 συν 5 για κάθε ομάδα, στο πεδίο έξι συμπεριλαμβάνονται οι εγχώριοι ποδοσφαιριστές.

Ο Μπλάτερ δέχθηκε μάλιστα επίθεση από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Premiership τον κ. Richard Scudamore, ο οποίος του καταλόγισε ύποπτες διαθέσεις στα κίνητρά του, λέγοντας ότι πολλοί φθονούν το βρετανικό ποδόσφαιρο επειδή έχει την μεγαλύτερη ακροαματικότητα στον κόσμο.

Από την πλευρά του ο Μισέλ Πλατινί δεν έχει κρύψει την εχθρότητά του στο αγγλικό μοντέλο. Μάλιστα έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει την γαλλική προεδρία στην ευρωπαϊκή ένωση ώστε να επιβάλει ένα γαλλικού τύπου ρυθμιστικού συστήματος για τους βρετανικούς συλλόγους. Μάλιστα επικράτησε οργή στους μεγάλους του βρετανικού πρωταθλήματος όταν ανακάλυψαν ότι πίσω από αυτή την ρύθμιση δεν ήταν ο Γάλλος Πρόεδρος Nicolas Sarkozy ούτε ο υπουργός αθλητισμού της Γαλλίας Bernard Laporte, αλλά ο πρόεδρος της UEFA Μισέλ Πλατινί.
Το σχέδιο Πλατινί που υποστήριζε τη σύσταση ενός υπερεθνικού οργάνου στα πρότυπα της γαλλικής ρυθμιστικής αρχής (την Direction Nationale du Controle de Gestion (DCNG). Η συγκεκριμένη αρχή θα μπορούσε όπου χρειαζόταν να επιβάλλει πρόστιμα, να παγώσει μεταγραφές, ακόμη και να υποβιβάσει κατηγορία ομάδες. Αυτό θα ενεργοποιούταν όταν το χρέος ενός συλλόγου ήταν μεγάλο (π.χ. ΑΕΚ, ΠΑΟΚ) αφού αυτό ισοδυναμεί με εξαπάτηση. Και για να μην νομίζουμε οι ελληναράδες ότι τα Γαλλάκια τα λένε επίτηδες για τους άλλους, να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι αυτό το όργανο έχει στείλει στα γαλλικά δικαστήρια 76 περιπτώσεις από το 2002.

Τελικά η προσπάθεια του Πλατινί έπεσε στο κενό (σε μία περίοδο που δεν είχε επέλθει η παγκόσμια κρίση κ να φανούν τα τεράστια προβλήματα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο). Οι παράγοντες της ευρωπαϊκής ένωσης δικαιολογήθηκαν για την απόφασή τους ότι δεν θα μπορούσε να εφαρμοσθεί σε όλες τις χώρες μιας και υπήρχαν διαφορετικές δομές κεφαλαίων, τα διαφορετικά φορολογικά καθεστώτα, επιδοτήσεις και πολύ διαφορετικές δομές ιδιοκτησίας. Π.χ. οι σύλλογοι στην Αγγλία και την Ισπανία επειδή έχουν τα δικά τους γήπεδα είχαν το πλεονέκτημα του να μπορούν να δανεισθούν. Τι ειρωνεία σήμερα στην αρχή της παγκόσμιας κρίσης μία από τις ιδέες που έπεσαν για τα χρέη κάποιων ισπανικών ομάδων ήταν η πώληση των γηπεδικών τους εγκαταστάσεων. Ωστόσο, αναμφίβολα Πλατινί θα συνεχίσει την εκστρατεία με άλλα μέσα.

Βέβαια οι μεγάλοι αυτοί άντρες του ποδοσφαίρου αυτά τα λένε όταν οσμίστηκαν την καταστροφή που θα ερχόταν. Γιατί από την άλλη στο συνέδριο της UEFA στο Talin Εσθονίας έκανε το παν να πείσει τις ομάδες για ένα minimum αριθμό γηγενών παικτών. Σε αυτό θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του Florentino Perez, όταν είπε ότι ” ....δεν υπάρχει προηγούμενο χρηματοοικονομικό μοντέλο στην παγκόσμια αθλητική ιστορία που να είναι ικανό να φέρει 300 εκ.ευρώ έσοδα σε μία χρονιά.» .

Αλλά και όσον αφορά το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο που τώρα τρέχει ανεπιτυχώς να σώσει την κατάσταση, θα μπορούσε να έχει πάρει μέτρα πριν σκάσει η πληθωριστική βόμβα της υπόθεσης Bosman.

Συζητήστε το στο forum [0 replies]

Κρίση και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο - ΓΑΛΛΙΑ – Ligue

Άτακτες σκέψεις ενός CFO

Και σε αυτήν την περίπτωση συναντάμε την ίδια διαφοροποίηση στην υιοθέτηση αμερικανικών οικονομικών πρακτικών στους ποδοσφαιρικούς συλλόγους της χώρας. Όπως και στη Γερμανία έτσι κι εδώ η Γαλλική ομοσπονδία είχε κρατήσει τους συλλόγους κάτω από συνεχή και αυστηρή εποπτεία, στην οποία παλαιότερα μάλιστα κάποιοι αρκουδιάρηδες καταλόγιζαν την αποτυχία των ομάδων της χώρας να πρωταγωνιστήσουν στην Ευρώπη. Αυτοί οι ευαγγελιστές της οικονομικής υπεραισιοδοξίας και του απίστευτου πληθωρισμού, που τους συναντήσαμε κατά καιρούς σε διάφορες χώρες αλλά και σε διάφορες παραλλαγές, έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους μελετώντας τα τωρινά οικονομικά στοιχεία των γαλλικών ποδοσφαιρικών συλλόγων. Το «σαμπιονά» αποτελεί ίσως το οικονομικά υγιέστερο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα της ηπείρου. Η σωστή οικονομική κατανομή των εσόδων των γαλλικών συλλόγων εγγυάται εν μέρει τη βιωσιμότητά τους. Τα τηλεοπτικά δικαιώματα (το υπάρχον συμβόλαιο ισχύει μέχρι το 2012) δεν ξεπερνούν το 60% των εσόδων τους και παρότι τα γήπεδα δεν είναι πάντοτε γεμάτα, τα (εξ ορισμού χαμηλά) συμβόλαια πληρώνονται στην ώρα τους. Όπως και στην Ισπανία, έτσι και στη Γαλλία, από την κρίση πλήττονται κυρίως τα σχέδια για νέα γήπεδα και επενδύσεις των συλλόγων, παρά οι ίδιοι οι σύλλογοι.

Βέβαια αν δεν είχε σκάσει η παγκόσμια οικονομική φούσκα προσωπικά δεν είμαι βέβαιος κατά πόσο θα αντιστέκονταν όλο και περισσότεροι σύλλογοι να εφαρμόσουν παρόμοιες τακτικές με αυτές της γειτνιάζουσας βρετανικής νήσου. Η πρωταθλήτρια Λυών είναι ο μόνος γαλλικός σύλλογος που μπήκε στο χρηματιστήριο, με τη μετοχή της πλέον να έχει χάσει σχεδόν τη μισή (!) από την αξία της, από τη στιγμή που η αμερικανική τράπεζα «Lehman Brothers» χρεοκόπησε τον περασμένο Σεπτέμβρη. Από τα 22,5 στα 13,5 ευρώ μέσα σε ένα δεκαήμερο, με τον Ζαν Μισέλ Ολά να μην κάνει κανένα σχόλιο για το ζήτημα. Παρ΄όλα αυτά, οι «Λυωνέ» έχουν προγραμματίσει την ανέγερση νέου γηπέδου (χωρητικότητας 62.000 θέσεων) για το 2013! Τα τηλεοπτικά δικαιώματα του «σαμπιονά» πουλήθηκαν πριν από λίγο καιρό, για τα τέσσερα επόμενα χρόνια. Όμως συνολική προσέλευση του κόσμου έχει μειωθεί, κάτι που οφείλεται σύμφωνα με εκτιμήσεις στον υποβιβασμό στην δεύτερη κατηγορία μιας εκ των δημοφιλέστερων ομάδων, της Λανς. Σύμφωνα με τον ειδικό στα οικονομικά του ποδοσφαίρου Βενσάν Σοντέλ,το σπουδαιότερο "αγκάθι" αφορά την Παρί Σεν Ζερμέν, η οποία βασίζεται στην επένδυση των Αμερικανών της "Capital Colony".

Αν και οι παράγοντες της χώρας δηλώνουν ήσυχοι και τονίζουν πως η κρίση θα επηρεάσει το πρωτάθλημα, αλλά σε μικρό βαθμό, αυτήν την περίοδο ασχολούνται με το πως θα καταφέρουν να ελέγξουν σε μεγαλύτερο βαθμό τα συμβόλαια των ποδοσφαιριστών, με απώτερο σκοπό να μειώσουν τα έξοδα. Η ισχύς τους στη γαλλική λίγκα αυξάνεται σε βαθμό πλειοψηφίας και εφόσον συμβεί αυτό, το salary cap δείχνει αναπόφευκτο, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα δικαιώματα των παικτών που προετοιμάζουν τη δική τους απεργιακή απάντηση.

ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ
Το μεγαλύτερο πλήγμα από αυτή την οικονομική λαίλαπα έχουν δεχθεί οι ομάδες του Βελγίου. Μια χώρα η οποία βρίσκεται στα πρόθυρα του σχίσματος, βλέπει κανείς τις πάλαι ποτέ ισχυρές ομάδες της χώρας να ταλανίζονται από σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Τόσο η Άντερλεχτ όσο και η Μπριζ έχουν χάσει ήδη τους βασικούς χορηγούς τους, τις τράπεζες "Fortis" και "Dexia. Η "Fortis" μάλιστα ήταν και ο βασικός σπόνσορας της Φέγενορντ. Στην Ιρλανδία η διοίκηση της Ντροχέντα, της πρωταθλήτριας του 2007, γνωστοποίησε στους παίκτες της ότι αδυνατεί να καταβάλει τους μισθούς της εβδομάδας, οι οποίοι ανέρχονται σε ορισμένες χιλιάδες ευρώ.

Συζητήστε το στο forum [0 replies]

Περισσότερα Άρθρα...

Μέλη

Συνδεδεμένα Μέλη

We have guest and 3 members online